“Κάποια στιγμή, όταν πρόσφατα βρέθηκα στο Σικάγο, είπα στον εαυτό μου: Μα αν δεν κάνω λάθος, το Έβανστον είναι το πολύ 25 χμ. μακρυά από εδώ, ( δηλαδή κάτι σαν Αθήνα-Εκάλη). Δεν πάμε να δούμε το «Κέντρο»?

Πήγα και τα είδα όλα:  τα γραφεία του Διεθνούς, την Αίθουσα Συνεδριάσεων, το γραφείο του Προέδρου, την πινακοθήκη των μεγάλων δωρητών, τα διάφορα αναμνηστικά, ένα γραφείο με έπιπλα της εποχής που δείχνει πώς θα ήταν περίπου το γραφείο του Paul Adams και το σε αναλογία 1:1 άγαλμά του. Αυτά ως προς το τουριστικό σκέλος.

 

Το πιο σημαντικό όμως ήταν ότι ένοιωσα όπως όταν παίζαμε παιδιά, ότι «πήρα αμπάριζα και βγήκα». Αισθάνθηκα ακόμα πιο  αποφασισμένος και δυνατός για αυτά που θέλουμε να κάνουμε και επέστρεψα στην Αθήνα με πολλή διάθεση, γιατί τελικά ΕΔΩ πρέπει να δουλέψουμε για την πραγματοποίηση των σκοπών μας.”